Vrijdag om half acht smorgens was het zover. Sarah en Nele stonden mooi klaar aan ons hotel om te worden opgehaald. Een uurtje later en nadat we gebeld hadden naar het bureau kwam er dan eindelijk iemand af. Nog een uurtje later waren we dan eindelijk klaar om te vertrekken.
Bergje op, en dan was het mountainbiken geblazen. Lastig was het niet echt want het was bergje af, maar int begin was het wel enorm koud aangezien we op 4000m hoog zaten en het heeft een tijdje fel geregend. Smiddags bereikten we dan de "jungle" (niet echt aangezien er geen malaria voorkomt, maar het trok erop). Natuurlijk begon het opnieuw te regenen ( deze keer echt een stortregen die heel de fietsrit heeft geduurd) wat het plaatje alleen maar ydillischer maakte. Nadat ik twee maal bijna in de goot zat, mijn ketting er opnieuw had opgelegd, mij serieus pijn had gedaan en kletsnat was, begon ik er plezier in te krijgen. Het was dus echt plezant. Alleen spijtig dat er achteraf geen warme douche en warme kleren op ons zaten te wachten.
De volgende dag begon om 6u. Het stappen an sich was echt leuk. Niet echt lastig, combinatie van naar beneden, naar boven, mooie natuur, leuk gezelschap. Tot het tegen de late namiddag natuurlijk opnieuw begon te stortregenen. Nu had ik echt geen droge kleren meer, aangezien mijn andere kleren (vooral mijn jeans) nog steeds nat waren. Gelukkig werden we tegen 16u beloond met hotsprings. Echt zalig, beetje opwarmen in een warm bad. Nelsie was wel haar handdoek vergeten en ik was de mijne kwijtgespeeld toen ik tijdens de lunch mijn voeten had gewassen, maar soit, dat waren problemen voor later. We moesten immers onze natte kleren toch weer aandoen, dus veel maakte het niet uit of we nu droog waren of niet.
Savonds was er dan een feestje. Echt laat konden we het niet maken aangezien de volgende dag begon om 7u. ( ma meer dan 4u hebben we niet geslapen)
We begonnen aan onze tocht naar Macchu Picchu. Nog een beetje stappen, voor Nelsie beetje in de taxi zitten aangezien ze haar broek vergeten was in het hostel, beetje veel naar boven, tot we dan tegen 5u toekwamen in Aqua Calientes, een toeristisch stadje aan de voet van Macchu Picchu. Nu begon de vermoeidheid toch wel toe te slaan, en aangezien het de volgende dag D-day was wouden Nelsie en ik vroeg onder de wol kruipen. Ons plan viel echter beetje int water toen we doorhadden dat er problemen waren met ons bureau.
1. We hadden studentenprijzen gekregen, aangezien we beiden nog een studentenkaart hebben. Ons bureau had gezegd dat dat in orde was. Nu liet onze gids ons echter weten dat ze niet geldig waren en dat we nog 60sol moesten bijbetalen.
2. De gids had niet genoeg geld gekregen van ons bureau, en verwachtte van ons dat we nog 40sol bijbetaalden voor onze entree Macchu Picchu.
3. De gids had nog geen bevestiging gekregen van ons bureau ivm de treintickets de volgende dag trug naar Cuzco en het bureau nam de telefoon niet op.
Ivm het geld, in principe niet zooo erg, was het maar dat we het geld hadden.. Ik had genoeg mee, maar Nele niet. Plus het feit dat we onze betaalkaarten niet meehadden. Inderdaag vreet stom.. Ons geld samen gelegd kwamen we dus te kort. Dus moesten we bij iemand lenen. We kwamen wel goed overeen met een aantal mensen in onze groep maar toch.. Gelukkig had ik al 60sol geleend aan Miquel ( die ik ondertussen al trug had gekregen), dus vond ik het niet zo erg om dat aan hem te vragen. Nu waren het dus enkel de treintickets nog. Raakte dat niet in orde, moesten we nog een extra dag blijven, en aangezien we geen rotte frank meer hadden.. We hebben dus in feite tot 22.30 staan ruziemaken met onze gids.
Om half vier was het dan macchu picchu time! Even niet meer denken aan onze probleempjes, en hup naar boven. Een uurtje klimmen in de donker, cavekes. Tbegon natuurlijk weer te stortregenen, dus tegen dat we boven waren waren we weer tot ons ondergoed kletsnat. Vreet spijtig, want machu picchu was echt ongeloofelijk. Maar aangezien we van 6u sochtends tot toch wel 11u staan bibberen hebben van de kou, tjah wast wel wat minder. Gelukkig hebben Nelsie en ik nog een beetje laatste energie gevonden om de berg ernaast ook nog te beklimmen, waardoor we 1. droog werden en 2. een ongeloofelijk zicht hadden op Machu Picchu.
Maar dan moesten we trug naar beneden en toen begon het.. no more battery left. De ene berg ging nog juist, maar dan moesten we nog de echte berg naar beneden aangezien we geen geld meer hadden om de bus te nemen, en dat was een beetje derover. Nele kreeg het in haar bol om naar beneden te lopen zodat ze er zo snel mogelijk was, met als gevolg dat ze niet meer kon lopen toen ze beneden was. En ik ben letterlijk ziek geworden van vermoeidheid.
Maar achteraf gezien. Het was het allemaal dubbel en dik waard! Tot nu toe de mooiste en meest grensverleggende ervaring ooit.
Tegen vijf uur savonds waren onze treinproblemen dan ook opgelost. Nog even stressiemoment toen er geen bus op ons stond te wachten (die ons wel beloofd was) maar jah... het is natuurlijk peru e.
We zijn dan gisteren naar het bureau gestapt oms eens goed ons idee te zeggen en ons geld trug te vragen. Na dreigen de politie erbij te halen, dreigen om naar alle reisboeken te schrijven dat hun bureau suckt en een personeelslid de halve stad door te volgen en te doen wenen, hebben ze dan eindelijk door gehad dat we het meenden, en hebben ze ons elk 50sol trug gegeven. Tjah reizen is nu eenmaal ni voor mietjes e :-).
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten