Lima

buenos dias, buenos tardes o buenos noches,

hier is mijn tweede berichtje. Zonet nog wat nieuwe fotos op facebook gezet, dus je moet daar maar es kijken wat we allemaal uitspoken deze dagen.

Momenteel zitten we dus in Lima, el capital de Peru. Niet echt mijn ding, het stinkt hier en er is veel te veel verkeer. Toch had ik erger verwacht, we logeren dan ook niet midden in het centrum van Lima, we zitten in Miraflores, de rijkere buurt van Lima met veel cafeetjes, winkeltjes en in het centrale park veel kunstenaars. Ik heb trouwens een mooi schilderij gezien, ale, het waren er eigenlijk 3 die dan uiteindelijk 1 deel vormen. Het gaat de abstracte kant op, so I like that. Weet nog niet of ik het ga kopen, want anders moet ik er nog 2.5 maand mee rondlopen.

Gisteren was niet zo een goed dagje voor mij: we moesten dus onze vlucht boeken naar Quito om terug naar Belgie te kunnen vliegen. Via Lan hadden we een redelijk goedkope vlucht gevonden van 473 euro (wat nog steeds niet goedkoop is, maar in termen van hier, in Zuid-Amerika, is het wel goedkoop). De vlucht was te boeken via de website van Lan, bij Sarah was alles goed gelukt, maar bij Nele Ackerman ging het iets minder vlot. Mijn Visa werkte niet, of werd niet aanvaard. Ik weet nog steeds de oorzaak niet. Dus gebeld naar Lan en gevraagd om de reservatie te cancellen zodat er in de toekomst geen misverstanden zouden zijn. Een hele rompslomp, waar ik Sarah heel dankbaar voor ben, want zij heeft zich opgeofferd om te bellen naar Lan. Ik was beetje te emotioneel. Dan hebben we gisterenavond, toen we arriveerden in ons hostel in Lima direct opnieuw geprobeerd met de Visa van mijn papa: weer hetzelfde liedje. Ik werd echt volledig zot. Sarah heeft de vlucht dan geboekt met haar kaart en toen ging het wel.
Alles was dus in orde, we waren zeker dat we konden vertrekken in Cordoba, Argentinie, den 28 ste december om naar Quito te vliegen. Tot ik deze morgen een mail kreeg dat mijn vlucht die ik gisterenavond geboekt had, gecancelled was. Ik was weer volledig in paniek en ging het echt krijgen. Nu was alles in orde en hadden de piepoos de verkeerde vlucht geannulleerd. Gelukkig is er hier in Miraflores een bureau van Lan zelf, dus zijn we gewoon naar dit bureau geweest en zo alles geregeld. Blijkbaar was alles in orde en hebben ze bij Lan een gigantische fout gemaakt door het verkeerde reservatienummer te noteren in de mail. We weten nu zeker dat we onze vlucht hebben, want het meisje dat ons geholpen heeft, heeft dan ook de tickets afgedrukt. Amai, dit ticket ga ik nooit verliezen, het zit nu bij mijn dierbare dingen: passpoort, bankkaarten en veel geld.
De die van het hostel waren dan ook aan het zagen dat we voor 4 nachten moesten betalen, terwijl we er maar 3 nachten gelogeerd hadden,tssss, ze proberen altijd es he, maar we laten ons niet doen en controleren altijd wel ofze er ons niet opleggen.

Tot zover onze probleempjes van gisteren en vandaag. Maar zulke dingen horen erbij he, ik heb nog nooit problemen gehad met iets te boeken via internet en nu was het wel het geval. Nu weet ik ondertussen ook dat internet niet het meest veilig en gemakkelijkst is om iets te boeken.

Morgen zijn we nog eventjes in Lima en gaan we nog wat dingen gaan bezoeken, ons boterhammetjes gaan kopen, mss wat souveniertjes kopen,...
En dan om 17u30 hebben we onze bus naar Cusco. Het lijkt al zo snel, maar eigenlijk hebben we niet zoveel tijd meer. Met het vrijwilligerswerk dat we nog moeten doen, de incatrail die voor de deur staat, titicacameer, bolivie, argentinie. Nog heel veel te doen dus.

Hier zijn nog enkele dingen die mij zijn opgevallen:
-iedereen die hier werkt, heeft ofwel een winkeltje, een kraampje met snoepgoed of drankjes, een restaurantje, een cafeetje ofwel werken ze aan de wegen.
- ze zijn hier zot op Amerikaanse of Japanese, Chinese auto's. Heb nog heel weinig Europeaanse auto's gezien. Wrss is dit te duur voor hen. En de bussen waarmee ze rijden, stammen, vermoed ik, uit een prehistorisch tijdperk. Als ze gas moeten geven, vergiftigen ze heel de straat, of zelf 2 straten verder.
-de boeren op het platteland lijken mij echt gelukkig, ik versta niet waarom iedereen van hen wil uitwijken naar de steden. Ok, hopen op een beter leven in de stad, maar ik denk dat ze zoveel gelukkiger zijn in hun dorpje in de bergen. Ze hebben hun eigen stukje grond, hebben hun ezel, koeien, varkens of wat er voor mag doorgaan. Maar dit sluit niet uit dat ze een hard leven hebben. Ik heb oude vrouwtjes gezien die nog hard moeten zwoegen op de velden en alles gebeurt met de hand, zelf het ploegen van hun akker is nog met 2 koeien en zo een houten ploeg.
Wou tijdens onze rit naar en van het Huarascan park echt eventjes stoppen en met hen een klapje slaan. Dit was echt wel het authentieke Peru en dit vind ik zo boeiend. Hoe de mensen hier leven, wat het immens grote verschil is met Lima.

Zo ik ga jullie laten en een beetje verder drinken van onze lekkere rode wijn uit Mendoza, Argentiniem, que rico, mmm...
Tot het volgende berichtje en voor wat beeldmateriaal check facebook he.

Ciaokes iedereen

Un grande beso

Nele