In Arequipa hebben we vijf daagjes vertoefd. Een mooi en leuk stadje. Niet zo leuk als Cuzco, maar het heeft zijn charmes. De eerste twee dagen hebben we vooral sightseeing gedaan. Het Monasteria, Casa Moral, Plaza del Armes, ... En dan moesten we natuurlijk de Colca ook zien e ( een caƱon). Dus op zoek naar een betrouwbaar en goedkoop bureau. Na onze vorige ervaringen tijdens Machu Picchu zijn we nu wel een beetje voorzichtiger vooraleer we boeken.
Ok, half drie smorgens kwamen ze ons halen. Na een stopje om de condors te bezichtigen kwamen we dan na 7u toe, en dan kwam de verassing voor ons. We mochten beginnen stappen... Er stond dus een trektocht van vijf uur op het programma. Tjah deze hier en Nelsie waren daar dus niet van op de hoogte( ons bureau was dat vergeten te vermelden) en aangezien we nog niet echt gerecupereerd waren van Machu Picchu zagen we dat eerlijk gezegd niet echt zitten.
Maarjaaa... En twas dan nog eens een padje van kzal u gaan hebben. Mijn sportschoentjes hebben het niet overleefd, waardoor ik de rest van de tocht op mijn slippers heb mogen doen. Het is nu vier dagen later en mijn voeten doen er nog zeer van. :-)
Smiddags was het gelukkig al een leuker paadje, en toen we zagen waar we de nacht gingen spenderen(gezellige hutjes, zwembad, heel mooie omgeving), ochjaa nam ik de pijnlijke voeten er wel bij. Na onze spaghetti savonds zijn we echter wel direct dodoos gaan doen. Het was dus niet echt wat we verwacht hadden, maar het is toch nog leuk geworden.
Zondag hebben we dan eens een 'zondagje' gedaan. Lekker ontbijten en dan smiddags gaan picknicken in het park. Het deed wel eens deugd om eens effen gezellig niks te doen.
Maandag was het dan tijd voor een beetje ontwikkelingswerk. Natuurlijk kwam er van de hele planning, die ons op voorhand was meegedeeld, helemaal niks van in huis. Na een half uurtje wachten aan ons hostel zijn we uiteindelijk naar het bureau gestapt. Daar bleek dat ze ons vergeten waren. Toen we dan eindelijk aan het schooltje aankwamen bleek dat er niemand een sleutel had, waardoor we nog eens een uurtje mochten wachten. Onze ochtend vrijwilligerswerk bestond dus uit wachten. Smiddags konden we dan aan de slag. Verven was onze taak. Dat hebben we zo een drietal uurtjes gedaan, tot het tijd was voor de les. Kijken en assisteren was onze taak.
Het schooltje is gelegen in een krottenwijk rond Arequipa. De kindjes gaan tot 13uur naar de gewone school, en dan van 15u30 tot 18u kunnen ze terecht in de school van travellers not tourists om engels te leren en wat te spelen.
De vrijwilligers doen enorm hun best en zijn gedreven, maar tot spijt ontbreekt er heel wat structuur. Maandag kwamen er vijf nieuwe vrijwilligers toe, en zij kregen de uitleg van de vorige vrijwilligers die het met moeite zelf weten. Er ontbreek dus heel wat leiding. Na de les die bestond uit begroetingen, het alfabet en cijfers, was het dan tijd om met de kindjes te spelen. Heel leuk, maar ook vermoeiend :-)
Een emotioneel moment voor ons. De dag zat erop en we gingen juist op de bus stappen, toen twee kindjes ons een zoen kwamen geven en 'tot morgen teacher' zeiden. Dat was even moeilijk. Na deze dag zie ik het nog meer zitten om twee weekjes te helpen in Bolivia.
Ivm het geld dat we gingen geven aan Travellers not Tourists. Het is moeilijk, want we weten dat ze het geld nodig hebben, maar we zijn niet overtuigd dat het geld ten volle wordt benut door het gebrek aan structuur. Met een beetje meer leiding zouden ze zoveel meer kunnen bereiken. We gaan dus een deel van ons budget geven, maar minder dan voorzien. Zoizo waren we van plan om het grootste deel te geven aan de organisatie waar we dan ook twee weken helpen.
Vandaag was het dan vroeg opstaan, om de bus naar Puno te nemen. Puno is gelegen aan het Titicacameer. Over de busreis kan ik ook weer nen helen boeken schrijven. Maar geen nood, daar heb ik geen tijd voor :-) Kort samengevat: int vervolg besparen we niet meer op onze busreis en nemen we weer Cruz del Sur. Twee euro meer, maar vandaag hebben we gemerkt dat dat het waard is.
Aangezien er in Puno niet veel te doen is, en het titicacameer vanuit Bolivia mooier is, hebben we beslist om hier niet lang te blijven. Morgen gaan we dus naar Bolivia!!!
Groetjes,
Sarah
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten